ستودنی

وضعیت: «در حال تأیید»
ستودنی ‎sotudani‎
(صفت) (چیزی، امری یا کسی) که به دلیل ویژگی‌ها و امتیازات مطلوبی که دارد، شایستۀ تحسین و ستایش است.
ق۵. عقل است که بر نفْس و شخص بر سالار است، کو رَه نماید و ستودنی‌ها فرماید (قصیدۀ ابوالهیثم، ۱۷) ║ ق۶. تحقیق آن است که این «کذلک» در جای آفرین نهاده‌اند؛ چنان‌چه پارسی‌گویان گویند چیزی ستودنی را که «چنان است» (میبدی، ۱‏/۳۹۰‏) ║ ق۱۴. همواره تکثّر اربابِ معرفت و تکثیر مآثر جلیلۀ ایشان را از درگاه کارساز بنده‌نواز مسئلت می‌نمائیم و ستودنی را از‌ دل‌ و جان می‌ستائیم (تربیت، ۲‏/۸۸۸‏) ║ ۱۳۴۵ش. در تاریخ هر ملّت کسانی‌که در راه آگاهانیدن و شکفانیدن اندیشۀ مردم و هدایت آنان به‌ سوی سعادت و کمال کوشیده‌اند، خدمتشان ارجمند است و ستودنی (یوسفی، ۲‏/۷۵‏) ║ ۱۳۶۲ش. دندان‌های سفید قدیر هرگز چنین هولناک و در عین‌ حال ستودنی به‌ نظر ستّار نرسیده‌ بودند (دولت‌آبادی۱، ۱۰‏/۲۶۵۳‏) ║ ۱۳۸۲ش. مردی بود باصفا و ستودنی، و از همان ابتدای تأسیس امیرکبیر به من لطف داشت (جعفری، ۱‏/۳۳۴‏)