فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

علی‌الاستعجال

وضعیت: «در حال تأیید»
علی‌الاستعجال ‎alal’este’jâl‎
(قید) همراه با سرعت، عجله و شتاب و بدون درنگ یا تأخیر ؛ استعجالاً‏۱.
ق۹. چون خبر فرار اسکندر به شاهرخ میرزا رسید، شاهزاده جوکی میرزا را با شصت هزار سوار به ایلغار براثر او روانه گردانید و ایلچی علی‌الاستعجال به‌ جانبِ امیر نامدار، عثمان‌ بیک، ارسال فرمود (ابوبکر طهرانی، ۱۱۰) ║ ق۱۱. این اجزاء را بگیر و به شیخ ابوالقاسم کرمانی برسان و بگوی این جواب‌ها علی‌الاستعجال نوشته شد (تاریخ الحکماء قفطی، ترجمۀ فارسی از قرن یازدهم هجری: علی بن یوسف قفطی، ۵۶۸؛ دانشگاه تهران، ۱۳۴۷ش.) ║ ق۱۳. درصدد برآمد که با وجود کثرت اشتغال و عدم فراغ‌ بال، علی‌الاستعجال رسالۀ خالی از مجادلۀ سهل‌العبارۀ معرّی از تشبیه و استعاره به زبان فارسی ... در رشتۀ تحریر کشد (ملا محمدرضا همدانی: مجلۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی مشهد، ش۷۶-۷۷‏/۳۳۶؛ ۱۳۶۶ش.‏)

معنی علی‌الاستعجال | فرهنگ جامع زبان فارسی