زهرات

وضعیت: «تأییدشده»
زهرات ‎zaharât‎ [(جمعِ زهْرَة یا زهَرَة، صورت مفرد آن در فارسی به کار نرفته‌است.)]
(اسم) ۱. شکوفه‌ها.
ق۵. عاقل نیز چون در این‌ جهان نِگرد، در بهاران زمین را بیند آراسته به انواع نبات و اصناف حیوانات و اجناس زهرات، داند که این بی خدا نتواند بود (سورآبادی۱، ۱‏/۱۴۵‏) ║ ق۶. نحل عسل بر جملۀ ازهار و انوار نشیند و آنچه حلاوت نَور است و لذاذت زهر بردارد، بی آنک بدان زهرات مضرات رساند (محمد ملطیوی۱، ۵۰۷) ║ ق۷. هریک طایفه‌ای را از ما دشمنی دگرگون است، که همیشه از سهم ایشان زَهرۀ ما جوشیده باشد، و زهرات و ثَمرات گلزار و مرغزار ما را همه زهرگیا نماید (وراوینی، ۱‏/۳۱۷‏) ║ ق۹. چون ... نضارت زهرات مسکیةالنفحات گلزار مصادقت به هبوب صرصر مباعدت منتهی نمی‌شود عوض آن رایحات و مرهم این جراحات جز ملاقات با برکات ذات فرشته‌صفات، بر صحیفهٔ خیال، صورت نمی‌بندد (عصمت بخارایی: قلندریه، ۳۸۴)
۲. (مجاز) (درمورد دنیا) زیبایی‌های ظاهری و نعمت‌های فریبندۀ آن.
ق۶. روح ... اگر ... از نفائس فوائد محروم بوَد ... در مجاورتِ اصحاب زور و کذب و خداوندانِ تمویهات و اباطیل و مغروران به‌ زهرات دنیا بماند (ابوروح، ۸۵) ║ ایشان چون زخارف و زهرات دیدند مست و شیفتۀ دنیا گشتند (میبدی، ۸‏/۳۱‏) ║ ق۷. این بزرگ، اظهار کفایت را مال در دل‌های ایشان شیرین کرد، چون ابلیس که از زهرات دنیا در دل‌ها محبتی انداخته‌است (جوینی، ۲‏/۲۶۹‏) ║ ق۸. مرد ثابت‌رای قدم بر جای، به هر بادی چون بیدبرگ، ترک قرار و سکون نگیرد و از بهر حطام دنیا که زهرات او به زهرآب ماند، فکرهای دراز و اندیشه‌های جانگداز به خود راه ندهد (فضل‌الله حسینی، ۱۳۱) ║ ق۹. چون چین‌تیمور در ولایتِ خراسان متمکّن گشت شرف‌الدین زهراتِ دنیا را در دل ایشان شیرین گردانید (میرخواند، ۵‏/۱۸۵‏)