فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابلا

وضعیت: «تأییدشده»
ابلا۲ ‎eblâ‎ [<عربی>]
(اسم) پوسیده و کهنه کردن چیزی.
ق۶. محمد مصطفی ... در معرض خوردن افنا نهاد و در مقابلۀ پوشیدن ابلا و صدقه را باقی خواند (راوندی، ۶۰)

معنی ابلا | فرهنگ جامع زبان فارسی