ستمگار

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستمگار ‎setamgâr‎
← ستمگر.
ق۴. پیغمبر گفت: ای زُبیر، روزی بُوَد که تو سپاه سوی وی بری و تو ستمگار باشی (بلعمی۲، ۴‏/۶۲۹‏) ║ ق۵. چرا موبد نیاوردت بدین بار/ چه بد دیدی ازین دیو ستمگار (فخر گرگانی، ۲۷۰) ║ ق۶. پاک است و بی‌عیب خداوند ما و مائیم ستمگاران بر خویشتن (میبدی، ۱۰‏/۱۹۴‏) ║ ق۷. در آن مرز کاین پیر هشیار بود/ یکی مرزبان ستمگار بود (سعدی۱، ۵۶) ║ ق۸. سلطان با لشکری بسیار بی‌کنار به رفع قواعد آن ملاحدۀ ستمگار مشغول بود (حسینی یزدی، ۷۷) ║ ق۹. کیست ستمگارتر و ظالم‌تر از آنکس که وی دروغ بر خدای فرابافد (ابوالمحاسن جرجانی، ۱۰‏/۶۲‏) ║ ق۱۰. ترسم که رفته‌رفته به بیداد خو کنی/ بر کین مدار طبع ستمگار خویش را (نظیری، ۱۵) ║ ق۱۱. ریخت پنهان نگهش خون جهانی و هنوز/ کس نداند که در این شهر ستمگاری هست (فیّاض لاهیجی، ۳۸۵) ║ ق۱۲. مباش اندر مکافات ستمگار و گذار او را/ جزای فعل خود را ظالم از ایام می‌یابد (لامع، ۲۳۵)