فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

زمین‌وزمن

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
زمین‌وزمن ‎zaminozaman, zamin va zaman‎
⇅ زمین‌وزمان.
ق۶. همه دیار و دمن روضه‌های رضوان گشت/ بدین بهار ز آرایش زمین و زمن (ادیب صابر، ۲۴۰) ║ ق۸. تا شوم ایمن از خطا و زلل/ تا شوم فارغ از زمین‌وزمن (نزاری، ۲‏/۲۵۲‏) ║ ق۹. چون سرداران لشکر و گردن‌کشان هر کشور و دانایان برهمن و فیلان چون اهرمن بر درگاه فرمان‌فرمای زمین و زمن به موعد معیّن جمع آمدند، سه روز متعاقب در ایامِ بیض ماه رجب در فضای بسیار وسیع و مقامی به‌غایت بدیع از کثرت آن سواد و فیلان کوه‌نهاد امواج بحر اخضر و افواج دشت محشر معاینه بود (عبدالرزاق سمرقندی، ۲‏/۵۴۸‏) ║ ق۱۰. خسرو جهان... المه و ذوالقدر اوغلی را به تبریز ارسال نمود و از استماع این سخن، پادشاه زمین‌وزمن برسرِ ایشان ایلغار نمود (روملو، ۳‏/۱۲۱۹‏) ║ ق۱۱. ازآن خطاب شریف تو شد دیانت خان/ که هست شاهد دین‌داریت زمین‌وزمن (طالب آملی، ۱۴۷) ║ ق۱۲. یأس از آن نیست که امید جهان/ به شهنشاه زمین و زمن است (نشاط، ۴۴) ║ ق۱۳. درفشان شد از نور آن پنج تن/ سپهر و ستاره زمین‌وزمن (سروش، ۲‏/۸۵۰‏)

معنی زمین‌وزمن | فرهنگ جامع زبان فارسی