فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شریک‌گو

وضعیت: «منتظر ویراستاری»
شریک‌گو ‎šarikgu‎ [جمع: شریک‌گویان]
مشرک.
ق۷. شریک‌گویان و همتاگویان خدای‌تعالی بر دو قِسم است، یکی آن است که ماه پرستند یا آفتاب را سجده کنند یا به نور و ظلمت گویند و آن‌چه بدین مانَد. دوم آنانند که خدای را یکی گویند به زبان ... لیکن اگر عبادتی و یا طاعتی کنند غرض و مقصودشان نمایش خلق بود (شهاب الاخبار۱، ۱۹۸)

معنی شریک‌گو | فرهنگ جامع زبان فارسی