فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتانین

وضعیت: «منتظر ویراستاری»
اتانین ‎atânin‎ [(جمع فرضی «تنن» است که کلمه نیست، بلکه از الفاظی است که در علم ایقاع موسیقی برای نشان دادن توالی معیّنی از نقرات و سکون به کار می‌رود.)]
(اسم) ← ارکان‏۱۲.
ق۱۴. در موسیقی ایقاعات را به اتانین موازنه کنند؛ یعنی در مقابل «فَع» عروضی «تَن» و در مقابل «فَعَل» «تَنَن» استعمال نمایند، به این طور: تَن، تَنَ، تَنَن، تانَ، تَنَنَن، تَنَنَنَن (فرصت شیرازی، ۱۳) ║ ۱۳۶۷ش. موسیقی‌دان‌ها گاه اوقات برای تقطیع، به جای افاعیل، از دو حرف ت و ن به صورت تن، تنن، تننن، تنننن، تننا، تلالا و مانند این‌ها استفاده کرده، بر آن نام اتانین نهاده‌اند (حسینعلی ملاّح، ۷؛ فضا: ۱۳۶۷) ║ ۱۳۹۹ش. موسیقی‌دانان و تصنیف‌سازان، از قدیم ضرب‌آهنگ هر مصراع را به واحدهایی به نام اتانین (مفرد: تنن) تجزیه می‌کرده‌اند ... مثلاً مصراع «ای ساربان، آهسته ران کارام جانم می‌رود» را هم می‌توان به افاعیل آن تقطیع کرد («مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن») و هم به اتانین آن («تن تن تتن، تن تن تتن، تن تن تتن، تن تن تتن») (امید طبیب‌زاده: پژوهش‌های زبانشناسی تطبیقی، ش۲۰‏/۵‏)

معنی اتانین | فرهنگ جامع زبان فارسی