فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بلاغت‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
بلاغت‌سرشت ‎balâqatserešt‎
(صفت) (کسی) که در هنرِ سخنوری و نویسندگی استاد است.
ق۱۰. در این نامه کِلکِ بلاغت‌سرشت/ ز خُلقِ حَسن هر حکایت نوشت (؟: خواندمیر۲، ۴۶۵)

معنی بلاغت‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی