وضعیت: «در حال ویراستاری»
بی‌علاجی bi’alâji
یک. (اسم) بی‌علاج بودن (معنای بی‌علاج ۴).
ق۱۰. #به‌واسطۀ بی‌علاجی صلح‌انگیزان که صاحب‌اختیاران آن مجلس بودند و آن شب به‌جهتِ خاطر این ناتوان در مهم آشتی ایشان ارخای عنانی به تکلف می‌نمودند، خیالی در دل اندیشه‌مند می‌گشت (محتشم، ۲/۱۳۵۱) ║ ق۱۳. به همراه او به منزل قولونل خان رفته. منزل او نیز زیاده از سه اوطاق نبود. یکی را سرجنت‌ها و دیگری را نوکران او گرفته. بنده از راه بی‌علاجی در میانۀ باغچه آن خانه چادری زده، در آنجا منزل کردم (میرزا صالح۲، ۵۳) ║ ق۱۴. فرانز و آلبر مثلِ اشخاصی که هموم و غموم بر آن‌ها هجوم کرده باشد و از بیچارگی و بی‌علاجی به مجلس عیشی حاضر شوند تا شاید مشغول شده، غم و همّ را فراموش نمایند (طاهر میرزا۲، ۴۷۲)
دو. ۱. ← لاعلاجی۲.
ق۱۱. #بوَد مدقوق آز از بی‌علاجی در تب حرمان/ سراسر روزگار زندگانی شام بحرانش (شفائی، ۷۵)
۲. ← لاعلاجی۱.
۱۳۴۳ش. #صورت کمک‌های ادارۀ بهداشت را گذاشت جلوم، من شاخ درآوردم و یک نسخه ماشین کردند و دادند رستم. بعد رستم صورت را درآورد و به مردم داد. صورت دست‌به‌دست گشت. قلب‌ها از خشم آکنده شد، بدبختی و بی‌علاجی آنجا سایه انداخت (فقیری، ۱۳۱)