فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دروش

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
دروش ‎dera[w]š‎ [گونۀ دیگرِ درفش]
darowsh اورازان /واژه گیوه‌دوزی در سنجان (اراک)/deroš ؛ ⇐ درفش.
ق۶. کم‌ترین بندة او گر بخوهد روز وغا/ بر رخ و ران هژبران بنهد داغ و دروش (سوزنی۱، ۱۳۹) ║ ق۷. الشِجار فدرنگ درو یکی از داغ​ها و دروش​های اشتر و چوب که در دهان بزغاله کنند تا شیر نخورد (تاج الاسامی، ۲۷۷) ║ ق۸. گر نزاری را نمی‌دانی که چیست/ داغ او دارد ببین اینک دروش (نزاری، ۱‏/۱۳۲۳‏) ║ ق۹. اینک سروگوششان نشانمند/ از داغ و دروش آن خداوند (جامی۳، ۲‏/۳۱۴‏) ║ ق۱۴. با سر سوزن و با نوک درفش/ دوخته رقعه بسی بر آن کفش (ادیب‌الممالک، ۲‏/۶۱۴‏) ║ ۱۳۳۳ش. دروش: درفش (آل‌احمد۲، ۴۶)

معنی دروش | فرهنگ جامع زبان فارسی