وضعیت: «در حال تأیید»
منکشف monkašef [جمع: منکشفین (فقط در تفکیک ۲)]
(صفت) ۱. (کسی) که به امری مبهم پی می‌برد و از آن آگاه می‌شود ؛ ← کشف‌کننده۲.
ق۸. دل چون متجلّی شد ... بصیرت مرد منکشف حقیقتِ دارین و حاصلِ منزلین گردد و لامحاله باقی را دوست گیرد و در فانی زاهد آید (باخرزی، ۲/۶۴) ║ مردِ عالمِ عارف چون آواز مرغی می‌شنود ... در تسویۀ حنجرۀ آن طایر ... متفکر می‌شود و مستخرج معانی غیبی می‌گردد و منکشف بسیار اسرار بدیع عجیب می‌شود (باخرزی، ۲/۲۲۵)
۲. (کسی) که چیزی یا جایی پنهان و ناشناخته را پیدا می‌کند.
ق۱۴. گاهی آقا محمدعلی آبدارباشی و گاهی غلامعلی خان قهوه‌چی ... مأمور می‌شوند که با حضرات منکشفین معدن همراه باشند (اعتمادالسلطنه۱، ۶۸)