فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سفیدروی

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سفیدروی ‎sefidruy‎
(اسم) (کانی‌شناسی کهن) فلزی نقره‌ای‌رنگ که از گداختن مس و قلع به دست می‌آید و بیشتر برای سفید کردن ظروف مسی به‌کار می‌رود ؛ اسپیدروی؛ اسفیدرود؛ اسفیدروی؛ سپیدروی.
ق۵. چنان‌که سفیدروی با نقره‌ای که از مس گرفته‌باشند بگدازند و از آن طاسی سازند و بزنند هر مرغی و ددی و دونده‌ای که آواز آن بشنود بایستد چنان‌که به دست بتوان گرفتن و این در بابِ سماع است (شهمردان۱، ۳۱) ║ ق۶. اگر مس را بگدازند و قدری قلع بر وی افگنند رنگ آن نزدیک بُوَد به رنگ نقره و آن سفیدروی است (محمد بن ابی​البرکات، ۳۲۱) ║ ق۷. هیچ‌کس را نگذاشت که از زرّینه و سیمینه آب خوردی. حکماءِ عصر جهت منعمان آن عصر بفرمودند تا سفیدروی بدل آن بساختند. و برنج عوض زر، و قلعی عوض نقره و آن را به کار داشتند (خواجه نصیر۴، ۲۲۸) ║ ق۸. چون جوهری دیگر نقره یا مس یا قلعی یا اسرب و آهن یا از مرکّبات سفیدروی و غیرِآن با وی آمیخته باشد و خواهند که زر را ازو جدا کنند فراگیرند یک جزو نمک خوش ... و هریک را جدا خُرد بسایند و باز جمله اجزا برهم آمیزند و در خنوری از سفال نهند (ابوالقاسم کاشانی، ۲۲۱) ║ ق۹. سفیدروی که آن را به تازی صُفر گویند (محمد بن منصور، ۲۹۱) ║ ق۱۲. فلز به کسر فا و سکون لام و زای معجمه در لغت به معنی سفیدروی و مس سفید است که از آن ظروف ریخته می‌سازند و مفرغ نیز نامند (عقیلی خراسانی، ۶۵۸)

معنی سفیدروی | فرهنگ جامع زبان فارسی