فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوان

وضعیت: «تأییدشده»
ابوان ‎abavân‎ [گونۀ دیگرِ ابوین؛ <از عربی اَبَوان>؛ (مثنای اَب)]
⇐ ابوین.
ق۶. ای نیاموخته ادب ز ابوان / ‌ادب آموز زین‌پس از ملوان (سنایی۲، ۴۱۷) ║ ق۷. همچنین ابوان و دو دختر و شوهر یا احدالابوین و دو دختر و شوهر، نقصان در نصیب دختر یا دختران رود (مختصر نافع، ۳۳۱) ║ ق۱۱. ولدان مغفوران و ابوان مرحومان او ... از دار فنا ارتحال به عالم بقا نمودند (مفید بافقی، ۳، ق۲‏/۵۹۰‏)

معنی ابوان | فرهنگ جامع زبان فارسی