وضعیت: «تأییدشده»
رحیمیه rahimiyye [<از عربی رحیمیّة>]
(صفت) (درمورد رحمت خدا) که خاص است و شامل همۀ موجودات نمی‌شود ؛ رحیمی۲.
ق۹. حق سبحانه و تعالی در آئینۀ دل انسان کامل، که خلیفۀ اوست، تجلی می‌کند ... و تا این کامل در عالم باقی است، استمداد می‌کند از حق تجلیات ذاتیه و رحمت رحمانیه و رحیمیه (عبدالرحمن جامی: نقد النصوص فی شرح نقش الفصوص، ۸۹) ║ ق۱۳. عبودیت تکوینی به ازاء رحمت رحمانیه است که «وَسِعَت کلّ شیء»، و عبادت اختیاری شکرگزاری رحمت رحیمیه و در برابر آن است (ملا هادی سبزواری: اسرار الحکم، ۵۸۶) ║ ۱۳۶۶ش. آن‌که در قرآن و انسان تعقل کند، قرآن را سفرۀ پرنعمت رحمت رحیمیۀ الهی و وقف خاص انسان یابد (حسن حسن‌زادۀ آملی: کیهان اندیشه، ش۱۴/۵۳) ║ ۱۳۹۶ش. رحمت در آیه رحمتِ ویژه و رحمت رحیمیۀ خداوند است که شامل حال آنان خواهد شد (حسنی ـ فقیهی: معرفت، ش۲۳۶/۲۴)