وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفله‌مست seflemast, so-
(صفت) (درمورد کسی) که در مجالس بزم بر اثر مستی مزد مطربان را نپردازد.
ق۶. سمک ... گفت پیش از آنکه مست شوم، زر مطربی بدهم، تا نگویند که سفله‌مست است (سمک، ۲/۲۵۶) ║ سمک گفت ... معاشران ... چون مست شوند زر ندهند. آن مردم را سفله‌مست خوانند. من از این سبب زر پیش می‌دهم تا مطرب و معاشر به‌هم شراب خوش می‌خوریم (سمک، ۲/۲۵۷) ║ ق۸. جام ایشان به سفله‌مست مده / دامن حبّشان ز دست مده (اوحدی، ۶۳۵)