فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ساکن‌النفس

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ساکن‌النفس ‎sâkenonnafs‎
← ساکن‌نفس.
ق۶. آن‌کس‌ که او از خدای بر بیّنتی و حجتی باشد که به آن واثق بود و به علم و یقین ساکن‌النفس بود، یعنی محمد، صلی‌الله‌علیه‌وآله، چنان بود که او را عمل بدش بیاراسته‌ باشند (ابوالفتوح، ۱۷‏/۲۹۹‏) ║ ق۹. آنگه برای رسول (ص) مثلی زد تا متسلّی شود؛ گفت: آیا آن کس که واثق بود و به علم و یقین ساکن‌النفس بود، یعنی محمد، او همچون کسی بود که عمل بدش بیاراسته باشند و در چشم او مزیّن کرده و آن شیطان کرده باشد به غرور وسوسه، یعنی کافران چون ابوجهل و اتباع او و ایشان متابعت هوای خود کردند، پس‌رو هوای نفس شدند (ابوالمحاسن جرجانی، ۹‏/۱۱۴‏)