فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کشف‌وکرامت

وضعیت: «در حال تأیید»
کشف‌وکرامت ‎kašfokerâmat‎ [گونۀ دیگرِ کشف‌وکرامات]
(اسم) ⇐ کشف‌وکرامات.
ق۱۱. احباب جمله صاحب کشف و کرامتند/ من در میان قوم سیه‌دل فتاده‌ام (طالب آملی، ۶۸۸) ║ ق۱۴. عیب و ریبی در ایشان دیده نمی‌شود و به هیچ وجه داعیۀ کشف و کرامتی هم ندارند (افضل‌الملک، ۳۷۸) ║ ۱۳۰۹ش. این مرد بزرگ علاوه‌بر مراتب علمی که در تمام علوم سرآمد اهل زمان خود و محل خود بود، صاحب کشف و کرامت و مرد مرتاضی بود (نواب رضوی، ۱‏/۴‏) ║ ۱۳۷۱ش. بعضی فقط ساقی چرس و بنگ مریدان می‌شدند و بعضی‌ از خاصانشان که کشف و کرامت یا ادعای آن‌ها داشته، تارک دنیا‌هایی که از ایشان عجایب تعریف شده که وزرات‌ها و امارت‌ها می‌بخشیدند (شهری۱، ۱‏/۲۶‏)

معنی کشف‌وکرامت | فرهنگ جامع زبان فارسی