فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کثیرالتقصیر

وضعیت: «در حال ویراستاری»
کثیرالتقصیر ‎kasirottaqsir‎
(صفت) (درمورد کسی-معمولا خطاب به خود ازروی فروتنی-) که در انجام امور بسیار کوتاهی یا گناه کرده‌است.
ق۹. این رساله‌ای است... که فقیر حقیر و کثیرالتقصیر حسین الکاشفی... از کتب معتبره و رسایل مشتهره استنباط نموده و در سلک تألیف کشید (کاشفی۲، ۴) ║ ق۱۰. حضرت مخدوم، قدس‌سرّه، این جماعت را به این تفصیل نوشته‌بودند، اما آنچه به این کمینه از حالات ایشان رسیده‌بود از أعزّه و در کتب مطالعه شده‌بود، نوشت. امید اگر سهو و نقصانی بوده‌باشد به این فقیرِ کسیر کثیرالتقصیر نگیرند (حافظ حسین، ۱‏/۲۷۳‏) ║ ق۱۱. بر مرآت ضمایر مهرنظایر نواب اعلی و امرای جلالت‌انتما این معنی وضوح تمام دارد که این حقیر کثیرالتقصیر را تاب منازعت و قوت ممانعت ایشان نبود (محمود افوشته‌ای، ۲۷۰) ║ ق۱۲. فقیر کثیرالتقصیر، محمدکاظم وزیر دارالملک مرو شاهجان وقایع حالات و کیفیّت احوالات ذات سعادت‌اشتمال صاحبقرانی را از ایّام صبا تا هنگام شباب و جوانی... در مجلّد اوّل ذکر کرده (محمد مروی، ۳‏/۸۸۴‏) ║ ق۱۴. این حقیر کثیرالتقصیر حیدرعلی خان... شیراز بودم، مرحوم مبرور حاجی محمدقلی خان آصف‌الدوله پیشکار آن مملکت بودند (اعتمادالسلطنه۴، ۱۰۹)