فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مستعتب

وضعیت: «در حال تأیید»
مستعتب ‎mosta’teb‎
(صفت) (کسی) که به سبب کار اشتباهی که کرده عذر می‌خواهد و طلب بخشیده‌شدن می‌کند.
ق۶. روز قیامت که تکلیف نباشد و درِ توبه بسته بود، مستقیل را اقالت نکنند، و مستعتب را اِعتاب نکنند (ابوالفتوح، ۴‏/۶۱‏)

معنی مستعتب | فرهنگ جامع زبان فارسی