وضعیت: «در حال ویراستاری»
وحشتانگیز vahšatangiz
(صفت) ۱. (سخن یا رفتاری) که مایۀ آزردگی و ایجاد اختلاف یا دشمنی در میان دو یا چند نفر شود.
ق۶. چون عذر گذشته را نخواهی باری/ با من سخنان وحشتانگیز مکن (سنایی۱، ۱۱۶۱) ║ ق۸. پروانه پیشتر آمد و در مابینِ سلطان و او ماجرایی دردآمیز و عتابی وحشتانگیز رفت (آقسرایی، ۸۵) ║ ق۹. حباب سخنان خشونتآمیز وحشتانگیز گفته، فاروق نیز جوابی درشت در برابر گفت (میرخواند، ۲/۵۹۵) ║ ق۱۰. هر روز سلسلۀ آمد و شد را به حکایات وحشتانگیز و رسل و رسایل کدورتآمیز تحریک مینمود (قاضی میر احمد۱، ۱/۱۰۱) ║ ق۱۱. میانۀ او و ابوالقاسمبیگ سخنان وحشتانگیز گفت و شنید شد (اسکندر بیک، ۲/۸۶۰) ║ ق۱۲. در خدمت شاهنشاه موفق صاحبتأیید رفته، از این مقوله مقدمات ناملایم غرضآمیز و سخنهای غیر واقع وحشتانگیز به عرض رسانید (حسینی منشی، ۵۸۶) ║ ق۱۴. با شاه سلطان آغاز اهانت فرمود تا آنچه در خانۀ او بود، به تاراج بردند و کلمات وحشتانگیز به شاه سلطان فرموده، از منزل او بیرون رفت (حسن فسایی، ۱/۳۰۷)
۲. ← وحشتناکیک. ۲.
ق۷. قالب بیروح وحشتانگیز بُوَد (بابا افضل، ۶۹۵) ║ ق۸. پادشاه از استماع این مقالات وحشتانگیز منفعل و مستوحش شد و سکون و قرار بر مشی و ذهاب اختیار کرد (ابوالقاسم کاشانی۱، ۱۷۸) ║ ق۹. گر دهم شرح آن دراز شود/ وحشتانگیز اهلراز شود (جامی۳، ۱/۹۷) ║ ق۱۰. خواجه بهغایت آشفته گردیده، سخنان تهدیدآمیز و حکایات وحشتانگیز گفتن گرفت (واصفی، ۱/۵۱) ║ ق۱۱. سواد دلنشین مُلک تبریز/ شد از فرط تزلزل وحشتانگیز (میر بقایی بدخشی: نصرآبادی۱، ۲/۶۹۶) ║ ق۱۲. یک نفر از چاکران دربار روانۀ قلعه ساخته، به اللهیار خان و سایر سرکردگان تهدیدات وحشتانگیز فرستادند (مهدی استرآبادی۲، ۱۵۹) ║ ق۱۳. زحمتِ به گِل نشستن و معطّلیها که در رفتن سامره از کشتی دیدم، چنان سببِ نفرت شده که دیدنِ کشتی وحشتانگیز است (ناصرالدین شاه۱، ۱۶۰) ║ ق۱۴. دور نیست که از برکتِ انتشار و استقرار قوانین تمدن و تعمیم معارف دوَل روی زمین این بساط وحشتانگیز را وقتی برچینند (طالبوف۲، ۱۴۴) ║ ۱۳۰۸ش. منظرهای محزونتر، سوزناکتر، دردآمیزتر و وحشتانگیزتر از آن ندیده بودم (ربیع انصاری، ۱۶۲) ║ ۱۳۳۸ش. در خانه بیقراری و اضطرابی وحشتانگیز حکمفرما بود (افغانی، ۴۴۸) ║ ۱۳۷۳ش. سکوتِ او وحشتانگیزتر از هر داد و بیداد و جار و جنجالی بود (حاجسیدجوادی، ۱۰۳) ║ ۱۳۹۹ش. دو گُراز سیاهرنگ با دندانهای وحشتانگیز خود میانۀ تصویر سرگردانند (علی اصغر میرزایی مهر: نقد و بررسی نگارههای خمسۀ نظامی، میراث مکتوب، ۱۲۸)