فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مساقی

وضعیت: «در حال تأیید»
مساقی ‎masâqi‎ [(مفرد آن «مسقاة» است که در فارسی به کار نرفته‌است.)]
(اسم) مجاری آب؛ آبراهه‌ها.
ق۸. [حصن ماربین] مینو و ارم از گلستانش باغی و شمع فلک در شبستانش چراغی، مساقی جویبارش به‌ آبِ سافح چون سواقیِ سیمِ ساقیِ سیم‌ساق از شراب، طافح (حسین آوی، ۲۴)

معنی مساقی | فرهنگ جامع زبان فارسی