وضعیت: «تأییدشده»
وریبی voribi, ve-
← اریبیک. ۱.
ق۶. هرگاه‌کی یک عضله تشنج کند، زفان را به‌وریب سوی خویش کشد و از حرکت وریبی حرکت گردیدن آید (جرجانی۱، ۳۰) ║ زَهره کیسه‌ای است از عصب یک‌تو و از لیف‌هاء درازنای و پهناء و وُریبی بافته(متن: یافته) و از جگر آویخته و ازجانب مقعّر جگر منفذی اندر وی گشاده است (جرجانی۱، ۵۵) ║ هرگاه‌کی قوّت ماسکه قوی باشد و کار خود تمام کند، اگرچه طعام اندک باشد، معده آن را نیک بگیرد و لیف‌های وریبی کی آلت او است بر آن برپیچد تا میان معده و طعام بدان‌سبب نیک گوارد (جرجانی۱، ۶۵)