وضعیت: «در حال ویراستاری»
زغال‌کش zoqâlkeš
یک. (صفت، اسم) ۱. (کسی) که کار و شغلش او زغال‌کشی (به معنای ۱) است.
ق۱۴. از قراری‌که مسموع شد، ذغال‌کشی بوده که شب بار ذغال داشته عقب مانده بوده، سواری که بیگلربیگی شهر معین کرده که اطراف شهر گردش کنند بی‌جهت به‌خیالِ دزد او را گلوله می‌زند (خفیه‌نویسان، ۳۳۰) ║ ۱۳۶۳ش. چاروادارهای زغال‌کش که از شهر می‌رسیدند، بارشان شیرینی و سورسات عید بود (ندوشن، ۱/۸۵)
۲. ← زغالسازیک..
۱۳۲۸ش. دوتا زغال‌کش دهاتی با دو تبر گنده که رو دوششان بود از دور به‌سویِ مخمل و بلوط خشکیده و لوطی مرده پیش می‌آمدند (چوبک۵، ۱۰۵) ║ ۱۳۶۲ش. فردا صبح با این پیرمرد، چی نام دارد خدایا! خالو... عمومندلو، بابای موسی راه می‌افتی رو به آن طرف، به طاغی، خود این عمو مندلو هم زغال‌کش است (دولت‌آبادی۱، ۲/۶۱۲)
دو. (صفت) (کشتی و وسیله نقلیه باری) مخصوص حمل زغال‌سنگ.
۱۳۲۱ش. کشتی‌های آلمان بدون هیچ حاجت به داشتن انبار ذغال در سطح کشتی و دُم‌ودنبالة کشتی‌های ذغال‌کش و معطّلی در بندرهای سر راه برای ذغال‌گیری و این بندوبساط‌ها، می‌توانستند از هر محلی به هر مقصدی بروند و بیایند و هیچ‌وقت از سوخت تنگی نکشند (عبداللّه مستوفی، ۳/۱۵۹)