وضعیت: «در حال تأیید»
شفق‌گون šafaqgun
← شفق‌رنگ.
ق۸. فتاده ژاله بر لاله، درخشان لاله از ژاله / چنان کز چهرۀ ساقی، شفق‌گون باده‌ای در غم (سلمان ساوجی، ۱۶۰) ║ ق۹. شد مه عید از شفق چون جام زر باز آشکار / یعنی از آب شفق‌گون جام زر خالی مدار (جامی۱، ۱/۴۶۸) ║ ق۱۰. کشد تیغ کین شرقیان را به فرق / شفق‌گون کند دامن مُلک شرق (امینی هروی، ۳۴۵) ║ ق۱۱. چون لب ساغر افق گردید بر خورشید می / چهرۀ ساقی شفق‌گون گشت از عکس شراب (فیّاض لاهیجی، ۱۲۳) ║ ق۱۲. غریو خم روئین ولوله در چرخ هشتمین انداخت و پرچم رایات گلگون‌پرند ساحت سپهر را شفق‌گون ساخت (مهدی استرآبادی۲، ۳۲۴) ║ ق۱۳. رخم ز سیلی خون جگر شفق‌گون است / به دیده طفل سرشکم چو رود جیحون است (مقبل: تئاتر، ش۶-۷-۸/۱۱۸) ║ ۱۳۴۹ش. رهگذر پیر که چشمش در مه غروب می‌نشست، نیز می‌دیدشان، در هاله‌ای دور و شفق‌گون (بهآذین۳، ۷۳) ║ ۱۳۵۳ش. آفتاب سرد و پریده‌رنگ زمستانی کم‌کم بالا می‌آمد و شیشه‌های قطار رنگ سرخ شفق‌گون به خود می‌گرفت (جلال میرمطهری: گوهر، ش۱۹/۶۷۰)