فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابلاغی

وضعیت: «تأییدشده»
ابلاغی ‎eblâqi‎ [<← ابلاغ + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(صفت) (درمورد دستور، حکم، قانون و مانند آن‌ها) که از طرف مقام بالاتر صادر شده و به اطلاع کسانی که باید آن را اجرا کنند، رسیده‌است.
۱۳۷۷ش. فرمان داده شد فوراً مواضعش را ترک کند و به ‌صورتِ راه‌پیمایی از خط سیری که ضمیمۀ دستورالعمل‌های ابلاغی است به‌طرف رومانی حرکت کند (شاملو۱، ۲‏/۵۵۹‏) ║ ۱۳۷۸ش. در حکم صادره در بندهای ۲ و۳ صفحۀ ۲۹ حکم ابلاغی شکایت شاکی خصوصی وجود ندارد (عبدالله نوری، ۳۱۰) ║ ۱۳۸۲ش. اکثر کتاب‌ها با نرخ جدید کاغذ زیرنظرِ نماینده و بازرس وزارت آموزش‌وپرورش براساسِ تعرفۀ ابلاغی قیمت‌گذاری شده‌بود (جعفری، ۲‏/۸۳۱‏)

معنی ابلاغی | فرهنگ جامع زبان فارسی