فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

جایزالفتوی

وضعیت: «در دست علوم انسانی»
جایزالفتوی ‎jâyezolfatvâ, -vi, -fetvâ, -vi‎
(صفت) (فقه) (در مورد عالِمی دینی) که امکان نظر یا فرمان دادن دربارۀ موضوعی فقهی و دینی را دارد.
ق۱۳. قریب‌الاجتهادْ فراوان و مجتهدِ مجاز، از صد نفر متجاوز، مفتی جایزالفتوی و جامع‌الشرایع متعدد (تحویلدار، ۶۶) ║ ۱۳۴۸ش. این مرد گذشته از مرتبۀ فقاهت که جایزالفتوی و مشارٌالیه علماست، در فنون علوم حِکمیه از ریاضی و هندسه و هیئت بهرۀ تمام یافته (ایرج افشار: فرهنگ ایران‌زمین، ش ۱۳۲/۱۶)

معنی جایزالفتوی | فرهنگ جامع زبان فارسی