وضعیت: «در دست علوم انسانی»
سپاهیانه sepâhiyâne
یک. (صفت) مخصوص افراد سپاهی؛ به شیوۀ افراد سپاهی (معنای سپاهی ۱).
ق۵. من چیزی سپاهیانه دانم و هوس دارم که چیزی از حساب بخوانم (ناصر خسرو۲، ۴) ║ ق۸. روزی نماز ظهری جوانی سپاهی بیامد با جامه و کلاه سپاهیانه (ابن بزّاز، ۸۶۴) ║ ق۱۰. شخصی بر بالای باره برآمد، جامۀ سپاهیانه پوشیده (ابومسلم‌نامه، ۴/۳۹۵) ║ ق۱۱. احتیاط سپاهیانه اقتضای آن کرد که یورت محلّ اقامت خود را تغییر دهند (اسکندر بیک، ۳/۱۵۴۲) ║ ق۱۲. چون این خبر به سمع بندگان اشرف رسید، صفی‌قلی‌خان را که ... کارهای مردانۀ سپاهیانه از او واقع شده بود، سردار نموده، با موازی چهل‌هزار نفر در سنۀ ۱۱۳۲ روانۀ خراسان نمودند (محمد مروی، ۱/۲۲)
دو. (قید) به شیوۀ افراد سپاهی (معنای سپاهی ۱).
ق۱۱. عساکر منصوره از مضایق آن راه‌ها سپاهیانه گذشته ... آخر روز به شهر رسیدند (اسکندر بیک، ۲/۷۲۵) ║ ق۱۲. آن حضرت می‌خواستند که نخست مجاهدان غازی سپاهیانه با آن طایفۀ خیره‌سر دست‌بازی نموده، بعد از خودآزمایی قدم به میدان کین گذارند (مهدی استرآبادی۲، ۹۰) ║ ق۱۳. بعد از اتمام مشق به جانب شاهزاده متوجه شده، سپاهیانه سلام کرد (بهاءالملک، ۲۱۹)