وضعیت: «تأییدشده»
ابریق‌دار ebriqdâr [<← ابریق + دار (← داشتن)>]
(صفت، اسم) ۱. کسی که آفتابه و لگن را برای شستن دست یا دست و صورت، به‌ویژه پیش یا پس از صرف غذا، به حضور بزرگان می‌آورد.
ق۵. فرشته فرود آمد طشت و ابریق در دست پیش یک‌یک می‌نهاد، دست می‌شستند. چون فرا من رسید ... ابریق‌دار گفت: او نه از ایشان است. طشت برداشت و برفت (خواجه عبدالله۲، ۳۴۷)
۲. ⇅ آفتابه‌دار۱.
ق۱۳. ای در این مبرز تو آن ابریق‌دار / دست از این ابریق و این مبرز بدار (احمد نراقی، ۲۲۳) ║ هرساله وجه اجارۀ آن را از قرار تفصیل فی‌مابین مباشرین و خدّام مسجد بر پانصد سهم تقسیم نماید ... سه نفر مؤذن، نفری پانزده سهم و دو نفر ابریق‌دار، نفری چهار سهم (وقف‌نامه مسجد شاه تهران: وقف میراث جاویدان، ش۴۶/۱۳۰) ║ ق۱۴. تا که در مستراح عبدعظیم / بودم ابریق‌دار خاصه و عام (ادیب‌الممالک، ۲/۸۹۳) ║ ۱۳۷۶ش. ادارۀ مدارس نیز در موقوفات پیش‌بینی شده بود، به‌طوری‌که خدمه و عملۀ آن به ۴۳ نفر می‌رسید که شغل مؤذن ... آب‌کش، دربان و ابریق‌دار را داشته‌اند (سیروس شفقتی: وقف میراث جاویدان، ش۱۹و۲۰/۳۹)