سپاسگزاری

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپاسگزاری ‎sepâsgozâri‎ [املای دیگر: سپاسگذاری؛ <← سپاس + گزار (← گزاردن) + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) شکرگزاری از خدا یا تشکر و قدردانی از کسی ؛ سپاس‎داری.
ق۱۱. چون این متاع سپاسگذاری در بنگاه بشری فراوان علی‌الخصوص در معامله جایِ این راقم بی‌اندازه است، چرا از حمد ایزدی بازمانم و از شُکر سرمدی تقاعد کنم (علّامی، ۱‏/۱۳‏) ║ هوائی یافتم چون ایام جوانی معتدل، ساعتی به سرچشمه و سایه چناری برآسودم. ساکنان آن بقعه را که از لطف آب و هوا که اکثر حسن یوسفی و جلوۀ زلیخائی دارند به نظر سپاسگزاری مشاهده نموده، از آنجا به فهلیان شولستان رفتم (ملکشاه، ۴۷۹) ║ ق۱۲. شُکُورًا: سپاسگذاری (قرآن۱۳۲: فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۸۹۶‏) ║ ق۱۳. در دل بدین خیال که اگر در اوّلین فرصت از این خدمت استعفا نکنم، نامردم و در ظاهر ازرویِ سپاسگزاری خم گردیده، دامنش را بوسیدم (میرزا حبیب۱، ۵۳) ║ ۱۳۰۱ش. با صدایِ ظریفی که حاکی از سپاسگزاریش بود گفت: چگونه از مهربانی‌های برادرانۀ شما شکرگزاری کنم؟ (مشفق۱، ۱۵۰) ║ ۱۳۴۳ش. بیرق‌دار می‌بایست بیرقِ خود را به‌ علامتِ احترام اندکی خم کند و آنگاه طرف نیز به‌ نوبۀ خود به‌عنوانِ سپاسگزاری بیرقِ خود را اندکی کمتر از اولی خم می‌کرد (نامور، ۷۳) ║ ۱۳۸۶ش. می‌باید سپاسگزاری بسیار خود را از دوست دانشمند، ویلم فلور، ... ابراز دارم (ایرج افشار: نامۀ بهارستان، ش۱۳-۱۴‏/۲۴‏)