ابطأ

وضعیت: «تأییدشده»
ابطأ ‎abtâ’‎ [صورت تفضیلیِ بطیء، بطیئه؛ <عربی>]
(صفت) (درمورد جسم) که حرکتش از جسم دیگر یا از سرعت قبلی خود آهسته‌تر و کندتر است.
ق۷. فرض کنیم سه جسم متحرک را بر سه مسافت ... یکی اسرع، و یکی ابطأ و یکی متوسّط میان ایشان (قطب‌الدین شیرازی، ۳‏/۵۸‏) ║ ق۸. اگر با هم ابتدا کنند لیکن یکی ابطأ باشد، به‌ناچار آنچه بطیء قطع کند از آن مسافت کمتر از آن باشد که سریع قطع کند (شمس‌الدین آملی، ۲‏/۴۸۸‏) ║ ق۱۲. چون حرکت عرق، ابطأ یعنی اطول گردد سکون بعد آن هم اسرع یعنی اقصر خواهد بود (عقیلی خراسانی۱، ۱‏/۶۰۰‏) ║ ق۱۳. در مدت یک ساعت ‌و نیم اول حرکتش بسیار شدید بوده ... و بعد در مدت دوازده ساعت دیگر ابطأ بود (دولت علیّه، ۲‏/۹۹۰‏)