فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپاره

وضعیت: «در حال تأیید»
سپاره ‎sepâre, si-‎ [املای دیگر: سه‌پاره، سی‌پاره؛ (در بیت سیف اسفرنگی، سی‌پاره با یای مجهول تلفظ شده‌است)]
گونۀ دیگرِ سی‌پاره.
ق۷. هر سقطی به عهد تو لاف سری زند ولی/ زند مغان کجا رسد در ورق سی‌پاره‌ای (اسفرنگی، ۵۹۵) ║ ق۸. چه آیتی تو ز رحمت که تا ز ما شده‌ای گم / نیافتیم نشانت به ختم‌های سپاره (کمال خجندی، ۲‏/۸۸۶‏) ║ سی‌پاره کرد مصحف دل را به تیغ غم / بهر روان غمزده ختم سه‌پاره کرد (ناصر بخارائی، ۲۴۰)

معنی سپاره | فرهنگ جامع زبان فارسی