فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مغفرت‌انتما(ء)

وضعیت: «در حال تأیید»
مغفرت‌انتما(ء) ‎maqferat’entemâ(’)‎
← مغفور‏۱.
ق۱۰. پادشاه مغفرت‌انتما سلطان حسین میرزا به تسلیۀ خاطر اصحاب تعزیه پرداخته، خلع فاخره و اسباب وافره انعام کرد (خواندمیر۲، ۳۹۷) ║ ق۱۱. مخدّره‌ای از تتق عصمت و عفت شاهزادۀ مغفرت‌انتما، بدیع‌الزمان میرزا، ولد امجد پادشاه جنت‌مرقد بهرام میرزا، با او در سلک ازدواج منتظم گشت (محمود افوشته‌ای، ۴۸۷) ║ ق۱۳. از مشاهیر متوفیات این سال، ستر کبری و مهد علیا، والدهٔ پادشاه مغفرت‌انتماء محمد شاه بود (خورموجی، ۲۳۲)

معنی مغفرت‌انتما(ء) | فرهنگ جامع زبان فارسی