وضعیت: «تأییدشده»
مستباح mostabâh [<عربی>]
(صفت) (فقه) جایز و بدون اشکال شرعی.
ق۶. هرگاه که مرد عقد بندد بر کنیزک غیری بی دستوری وی، عقد باطل بود. اگر خداوند رضا دهد بدان عقد، رضای وی همچون عقدی بود باسرگرفته که بدان مستباح شود فرج وی (نهایه، ۲/۴۸۴)