وضعیت: «در حال ویراستاری»
مستهزی mostahzy
(صفت) ۱. (درمورد کسی) که با گفتن سخنانی یا انجام دادن کارهایی، کسی را مسخره کند و دست بیندازد.
ق۵. نزول این آیت چنان بود که مستهزیان چون ولید بن مغیره و عاص بن وایل و یاران ایشان پیغمبر را... گفتند تو این خدایان ما را بوسه ده تا ما خدای ترا نیز بپرستیم (قرآن کمبریج، ۲/۶۴۶) ║ ق۶. خدای تعالی... گوید: ... این جزای آن استهزاست که شما در دنیا به مؤمنان کردی، پس این معاملۀ مستهزیان باشد (ابوالفتوح، ۱/۱۲۸) ║ ق۷. حقد و حسد مَوَرز کی هرگز به شرف نفْس نرسی و بسیارمزاح و مستهزی مباش (فرائد السلوک، ۵۰۹) ║ ق۸. عمرو بنِ عاص پدرش به‌غایت مستهزی بود و مساعیِ او در دینِ اسلام... مشهور است (حمدالله مستوفی۲، ۲۳۹) ║ ق۹. رسول خدای فرموده بود تا جماعتِ مستهزیان را بکشند و تنی چند را که مرتد شده بودند از جملۀ ایشان عبدالله بن سعد بن أبی‌سرح بود. او به حمایتِ عثمان رفت، عثمان وی را بیاورد و در حقِّ او شفاعت کرد (ابوالمحاسن جرجانی، ۱۰/۴۷۵) ║ ق۱۳. باید در محل تعجب متعجب، جای سؤال سائل، مکان خوف خائف، وقت سکوت ساکت، موقع خنده ضاحک... در صورتِ استهزا مستهزی... مکالمۀ آهسته را آهسته، سخن پیران و گفت‌گوی ارمنی و فرنگی را به تلفظ و تکلّم آن‌ها ادا کند، باقی موقوف به سلیقۀ خودِ شماست (قراجه‌داغی، ۲۶)
۲. (درمورد کسی) که چیزی را تحقیر و تمسخر کند یا بی‌ارزش و دست کم جلوه دهد.
ق۵. هرکه علم قرآن حاصل کرد و آنگاه رغبت دنیا کرد، ایمن نباشم که ازجملۀ مستهزیان باشد به آیات حق تعالی (غزالی۱، ۱/۴۰۸) ║ ق۶. دلیل عقل بر این گواهی می‌دهد که ایمان آن بود که ایجاب امان کند، ایمنی پدید آرد، و گنه‌کار ایمن کی باشد، پس وی مستهزی‌ست به شرع (بحر الفوائد، ۱۵۴)