نشان‌ونام

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نشان‌ونام ‎nešânonâm‎
⇐ نام‌و‌نشان.
ق۵. هرچند که شاه نامور باشد / نابوده کنی نشان و نامش را (ناصر خسرو۱، ۱‏/۴۹۳‏) ║ ق۶. بپرّید و نشان‌ و نام از او رفت/ ندانم تا کجا شد در که پیوست (عطّار۳، ۵۳) ║ ق۷. عشق سیمرغ است کو را دام نیست / در دو عالم زو نشان و نام نیست (عراقی، ۱۵۹) ║ ق۸. هیچ از ایشان نشان‌ و نام نماند / هم سخن هم زبان و کام نماند (ابن یمین، ۶۰۴) ║ ق۹. از ما نبود نشان و نامی پیدا / زان‌ رو که شدم غریق دریای فنا (اسیری، ۳۲۰) ║ ق۱۰. حدیث دوری او با که گویم / نشان‌ و نام او باز از که جویم (اهلی، ۶۰۵) ║ ق۱۱. نشان و نام رها کن که بی‌نشان شدن است / میان اهل بصیرت نشان درویشی (صائب، ۶‏/۳۳۵۱‏) ║ ق۱۲. از نشان‌ و نام ما بگذر که ما بی‌حاصلان / دفتر خود یک قلم در بال عنقا سوختیم (بیدل، ۲‏/۵۰۶‏) ║ ق۱۳. چند می‌جویی ز نام ما نشان/ در جهان ما را نشان‌ و نام نیست (نورعلی‌شاه، ۳۱) ║ ۱۳۳۰ش. شد محو نشان و نامشان کِم عمر / بگذشت چهار سال در عزله (بهار، ۱‏/۶۳۰‏) ║ ۱۳۵۲ش. به قلب‌ها ز محبت نوشته نیست خطی / نشان‌ و نام بر این سنگ‌های گور کجاست؟ (رستاخیز: بهبهانی، ۴۴۷)