فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ورچند

وضعیت: «در حال تأیید»
ورچند ‎varčand‎
۱. و + ارچند.
۲. ارچند۲ ؛ ← اگر‏‌یک‌. ۲.
ق۵. نفقۀ آن کسی کاو نه به ریا کند و نه به سپاس کند، ورچند اندکی باشد، خدای مر آن را بیفزاید، چنانکه نفقۀ بسیار را افزاید (تفسیر کهن۱، ۱۲۳) ║ ق۶. کسی را نشاید برهنه نماز کردن، ورچند نماز از وقت برود (خمرکی، ۱۷۱) ║ ق۷. خصمت چو زره پاره شد از بیم حوادث / ورچند ز خورشید و قمر تیغ و سپر یافت (قمری آملی، ۱۱۶)
۳. ارچند۳ ؛ ← اگرچه‏۳.
ق۵. ای عید مؤمنان، به جهان جاودان بمان / ورچند هیچ کس به جهان جاودان نماند (لامعی، ۲۷) ║ ق۶. کین است تو را مانا با جان و دل اندر تن / ورچند به نزد تو مِهر است از آن و این (سوزنی۲، ۷۴)

معنی ورچند | فرهنگ جامع زبان فارسی