فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رعیت‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
رعیت‌سرشت ‎ra’iyyatserešt‎
(صفت) (کسی) که از تصمیم‌گیری به‌هنگام و درست ناتوان است؛ فرومایه و پست.
ق۱۱. حق سبحانه‌ و عزّ شأنه اعیان و اشراف دنیادار به‌خلاف مشایخ کبار این دیار را همیشه رعیت‌سرشت و محکوم‌طبیعت و پست‌فطرت آفریده (بداؤنی، ۲‏/۲۰‏)

معنی رعیت‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی