فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سفله‌کیشی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفله‌کیشی ‎seflekiši, so-‎ [فعل همایند: کردن]
(اسم) بخل و خسّت ورزیدن؛ بخیلی و خسیسی.
۱۳۴۱ش. لیک ایام سفله‌کیشی کرد / کوه لرزید و صخره‌ها افتاد ـ چند فریاد و بعد ... خاموشی / زندگی مُرد و از صدا افتاد (بهبهانی، ۳۸۵)

معنی سفله‌کیشی | فرهنگ جامع زبان فارسی