فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شدیدالعقاب

وضعیت: «در حال ویراستاری»
شدیدالعقاب ‎šadidoleqâb‎
(صفت) (کسی) که دیگران را به سختی مجازات می‌کند. (در بسیاری از موارد منظور خداوند است)
ق۵. خدای تعالی اگرچه رحیم است شدیدالعقاب است (غزالی۳، ۷۶) ║ ق۷. او باآنچه غافرالذنب است شدید‌العقاب است (مؤیّد خوارزمی، ۳‏/۸۱۴‏) ║ ق۹. بترس از عقاب شدیدالعقاب/ مکن در عقوبت‌گرایی شتاب (جامی۳، ۲‏/۴۷۹‏) ║ ق۱۰. شحنۀ قهر شدیدالعقاب به‌ جمع هیمۀ بی‌حساب فرمان داد (امینی هروی، ۲۴۷) ║ ق۱۲. اسرا را در عنان انداخته به اردوی معلی آوردند و در سیاستگاه پادشاه سریع‌الحساب شدیدالعقاب، مورد شمشیر یاسا کردند (حسینی منشی، ۳۰۶) ║ ۱۳۴۰ش. خدای‌تعالی ... دارای صفات جلالیه و قهریه است، مانند منتقم و مذل، متکبر و شدیدالعقاب (دستغیب، ۱‏/۹۶‏) ║ ۱۳۷۶ش. خداوند آن‌ها را به گناهانشان گرفت و خداوند شدیدالعقاب است (مجید صالحی: ترجمان وحی، ش۲‏/۶۸‏)