وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحور sahur
(اسم) ← سحری۱دو..
ق۵. التَسحُّر: سَحُور خوردن (زوزنی، ۲/۷۹۷) ║ ق۶. الفَلاح: سحور خوردن (تفلیسی۱، ۱/۳۹۳) ║ ق۷. اگر مریدی خواهد که وقتی به‌تحقیق معین شود که در آن سَحور تناول کند، و در عقب آن متصل بدان نماز گزارد، آن اصلا در قوّت آدمیان نیست؛ بل از مهلتی چاره نبود برای توقف و شَک، و جُز بر معاینه اعتماد نیست، و در معاینه جُز بر آنکه روشنی در پهنای افق منتشر شود تا به‌حدی که مبادی زردی پیدا آید (مؤیّد خوارزمی، ۲/۵۷۷) ║ ق۸. نیندیشیدی که مردم به آواز تو فریفته شوند و پندارند که صبح است از خانه‌ها بیرون آیند و شاید که زحمتی یابند و نیز چون رمضان است مردم از سحور خوردن بازایستند هرآینه ترا ادب می‌باید کرد (هندوشاه نخجوانی، ۱۹۴) ║ ق۹. فلاح: به تخفیف لام رستگاری و فیروزی و بقا و آنچه پیش از صبح خورند در ماه روزه که آن را سحور هم خوانند (محمد بن عبدالخالق، ۲/۱۰۱۹) ║ ق۱۴. امروز صبح زود بعد از خوردن سحور با خانم و خانمی رفتم خانهٔ ملامحمدتقی (بصیرالملک، ۲۱۹)
سحور زدن
← سحوری زدن.
ق۷. من هم ازبهر خداوند غفور/ می‌زنم بر در به اومیدش سحور (مولوی۲، ۳/۳۲۳)