فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ور

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
ور۱ ‎var‎ [<← و (عطف) + ار (← اگر)>]
۱. و + ار.
۲. ← اگر‏‌یک‌. ۲.
ق۴. من ز آغالشت نترسم هیچ / ور به من شیر را برآغالی (فرالاوی: شاعران بی دیوان، ۴۲) ║ ق۵. دشمن او از او به‌ جان نرهد / ور همه پروریدۀ عنقاست (فرّخی، ۲۶) ║ ق۶. جز در جناب تو نزنم خیمۀ ثنا / ور چوب در دهان کنَدم چرخ چون طناب (رضی‌الدین نیشابوری، ۴۴) ║ ق۷. شکسته قدح، ور ببندند چُست / نیاورد خواهد بهای درست (سعدی۱، ۱۸۴) ║ ق۸. عشقت رسد به‌ فریاد، ور خود به‌سان حافظ / قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت (حافظ، ۱‏/۲۰۲‏) ║ ق۹. کس نیارد دَم ز بیم زلف چون شستت زدن / ور بریزد بی‌گنه خون چو من هفتاد خال (شرف‌الدین یزدی۱، ۹۹) ║ ق۱۴. در دولت او آتش هر فتنه خموشد / ور خود به‌مَثَل واقعهٔ داحس و غبراست (ادیب‌الممالک، ۲‏/۱۱۷‏)

معنی ور | فرهنگ جامع زبان فارسی