فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

فم المعده

وضعیت: «در دست علوم کهن»
فم المعده ‎famolme’de‎
ظاهراً بخشی از معده که محل ورود غذا و مایعات است.
ق۴. معده به دو قِسم است: یکی از برسو نامِ وی فم‌المعده و دیگر از فروسو نام وی قَعرالمعده (اخوینی، ۳۴۵) ║ آرزویِ طعام مر فم‌المعده راست و هضم طعام و استمراء، مر قعرالمعده را بُوَد بیش‌تر و پدید آمده‌است کَی آن اندام کَی فعلی را آمده‌است (اخوینی، ۳۴۵) ║ ق۵. باب هشتادوهفتم آن است که چون داروی رازیانه بگیرند و از آن پاره‌ای در رگوی کتان بندند به قدر، چندانکه پیش از این باب صفت کردیم، پس در شراب افگنند، آن شراب گوارنده بُوَد و معده را قوی گردانَد و فم‌المعده سخت کند و از بستن بول سود دارد و در بصْر زیادت کند (ورزنامه، ۸۱) ║ ق۶. اندر این استخوان‌های سینه غضروفی پیوسته‌است پهن آن را خنجری گویند ازبهرِ آن‌که با سر خنجر مانَد و این غضروف هم‌چون سپری است سر معده را و این سر معده راطبیبان فم‌المعده گویند (جرجانی۱، ۲۱) ║ ق۸. خلقت معده بر شکل خلقت مثانه است،‌ دو طرف او تنگ و میانه، فراخ. طرف او که بالا باشد او را «فم‌المعدة» گویند و آن به مری پیوسته و میل او جانب راست است و طرف او که فرودتر است آن را «قعرالمعدة» خوانند و آن به روده پیوسته است (نخشبی، ۲۹۵)

معنی فم المعده | فرهنگ جامع زبان فارسی