وضعیت: «تأییدشده»
ابزارسازی abzârsazi [<← ابزارساز + -ی (سازندۀ اسم فعل)>؛ (مصوب فرهنگستان، ۱۳۸۰، در برابر toolmaking) ]
(اسم) ۱. ساخت ابزارها یا وسایل کار حرفه و صنعتی خاص ؛ افزارسازی.
۱۳۳۹ش. در مقابل سالن بزرگ صنایع الکـتریکی یک سالن به همان وسـعت بـرای صنایع ابزارسازی و ماشین‌سازی و صنعت چـاپ و نـساجی اختصاص داده شده‌است (نامۀ اتاق بازرگانی، ش۹۲/۱۳) ║ ۱۳۷۱ش. مشاغل آن روز، به‌جز تجارت و کارهای دولتی به‌نامِ نوکربابی، از تعدادی قابلِ شمارۀ زیر خارج نمی‌گردید: ... خراطی، حکاکی، عقیق‌تراشی، ابزارسازی (شهری۱، ۴/۳۴۰)
۲. (علوم اجتماعی) ساخت ابزار یا وسایل تولید که در تکامل انسان و شیوۀ زندگی او مؤثر است.
۱۳۴۴ش. براثرِ ابزارسازی و سخن‌گویی تغییرات عمیقی در زندگی بیرونی و درونی انسان پدید آمده‌اند (آریانپور، ۲۵) ║ ۱۳۷۳ش. اگر تکنولوژی شامل هرگونه ابزارسازی و کاربرد آن، تنها در عصر نوین و به راهنمایی دانش علمی این عصر باشد، پس فعالیت‌های سازندگی جوامع ماقبل نوین از چه نوع دانشی می‌بایست برخوردار بوده باشد؟ (محسن ثلاثی: مطالعات جامعه‌شناختی، ش۷/۱۸۷) ║ ۱۳۹۰ش. میل به تسلط بر محیط منشأ ابزارسازی انسان است (نوابخش ـ فتحی: پژوهش دینی، ش۲۲/۴۲)
۳. کارگاه یا کارخانه‌ای که در آن ابزار می‌سازند.
۱۳۶۸ش. قورخانه: ابزارسازی و اسلحه‌سازی قشون، که البته به‌جایِ اسلحه زیادتر در آن ... وسائل آتش‌بازی درست می‌شد (شهری۲، ۲/۱۶۰)
۴. ایجاد و حک طرح‌های تزیینی بر روی گچ با استفاده از ابزار مخصوص.
۱۳۶۸ش. گچِ آماده ... به‌دستِ استاد داده با آن گچ‌بری و گل و برگ‌سازی و ابزارسازی و مانند آن می‌کنند (شهری۲، ۳/۱۱۳)