فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرپاره

وضعیت: «تأییدشده»
ابرپاره ‎abrpâre‎ [<← ابر۱ + پاره>]
(اسم) تکۀ کوچک یا بزرگ ابر.
ق۵. همچنین هرچه گِرد ماه از ابرپاره‌هاء تنک بُوَد ناپیدا بُوَد (ابن سینا۳، ۷۰) ║ ق۶. الکَنَهْوَرُ: ابرپارَه‌ها چن کُوه (کرمینی۱، ۱‏/۵۵۹‏) ║ ق۷. ابرپاره‌ای از هوا درافتاد، و در میان آن خوانچه‌ای ظاهر گشت، بر آن طعامی و قدحی آب نهاده ... نگاه کردم ابرپاره‌ای دیدم بر آن ‌هیأت از هوا به زمین آمد (عوفی۵، ۲۸۶) ║ ق۱۱. سلطان محمد با سپاه کثیرالعدد متوجه ایشان شد درحین تلاقی فریقین و تساوی صفین ابرپاره‌ای به‌هیأت اژدهایی ... نمودار شد (مفید بافقی، ۳، ق۲‏/۸۴۵‏) ║ ۱۳۱۱ش. به اختلاف حرکت ابرپاره‌ها گاهی غلبۀ تاریکی و زمانی افزایش نور مهتاب منظرۀ بس قشنگ و د‌لربا پدیدار شده (مسعود۱، ۸)

معنی ابرپاره | فرهنگ جامع زبان فارسی