ستم‌خواه

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌خواه ‎setamxâh‎
← ستمگر.
ق۵. سؤال: چون خدای را عزّوجلّ ستمکار نگویی ستم‌خواه چرا گویی بعدما که ستمکار و ستم‌خواه هر دو یکی بود، چون نکوکار گویی چرا نکوخواه نگویی بعدما که نکوکار و نکوخواه هر دو یکی بود؟ جواب گوییم ما خود خدای را عزّوجلّ چنان‌که ستم‌کار نگوییم ستم‌خواه هم نگوییم زیرا که ستم‌خواه آن را گویند که همه ستم خواهد بس، ما مطلق گوییم که خدای ما همه خواهد که هیچ‌چیز بی خواست او نباشد (سورآبادی۱، ۴‏/۲۱۹۴‏) ║ ق۷. بینی ددان‌ را که می‌گیرد ایشان را دست‌های کفتاران ستم‌خواه و گناه روزگار راست اگرنه شومی او بودی بازنجستی خوی خوب از خویی (مقامات حریری، ۴۳)