فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دستکاله

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
دستکاله ‎dastkâla(e)‎ [گونۀ دیگرِ داسغاله]
⇐ داسغاله.
۱۳۲۷ش. پدرم با دستکاله از آن شاخ‌ها خاده‌های دراز دراز جدا کرد و آن خاده‌ها را در بین ریگ و دیوار از طرف بیرون باغ میخ مانند زده قطار کرد و بعد از آن شاخ‌هایِ میده و خیمچه‌ها را در بین خاده‌های قطار سَبَدوار بافت و در آخرِ این کار به تغائی‌هایم گفت: «اگر شمایان یک روز غیرت کرده ریگ‌های درونِ این باغ را به بیرون کِشانده ریزیتان، این باغ تماماً از هلاکت خلاص می‌شود» (عینی، ۱‏/۲۹‏) ║ ۱۳۵۷ش. دست‌ها در بی‌کاری فرسوده می‌شوند و بیل و منگال و دست‌کاله و علف‌تراش درپسِ کندوی خالی، زیر لایة ضخیمی از غبار رخ پنهان می‌کند. دیگر چه؟ (دولت​آبادی۳، ۱۰) ║ ۱۳۶۲ش. یک مرد و دو زن از سپیده‌دم تا غروب روز با دست‌کاله‌هاشان زمین را خراشیده‌بودند (دولت‌آبادی۱، ۱‏/۲۲۶‏) ║ ۱۳۸۶ش. طاووس را با کمک دو چوب و یک غربال و دو دستکاله (گونه‌ای داس) فراهم می‌کردند. دو دستکاله را با پارچه به هم می‌بستند و به بدنه‌ وصل می‌کردند.سپس با دو قاشق چوبی بلند که‌ در قسمت جلو وصل می‌شد، گردن و سر، شکل می‌گرفت و سپس با پارچه‌های حریر و اطلس رنگی، بدنه را می‌پیچیدند و شکل می‌دادند (هوشنگ جاوید: کتاب صحنه، ش۲۸/۶۳)

معنی دستکاله | فرهنگ جامع زبان فارسی