فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستیزه‌گرانه

وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزه‌گرانه ‎setizegarâne‎
(صفت) ۱. مبتنی بر پیش‌گرفتن شیوهٔ تقابل و مخالفت تند فکری.
۱۳۶۶ش. به هر روی، آنچه روشن است، علوی عاملی به‌عنوان یکی از اندیشه‌گران مسلمان ایران در برابر بخش مذهبی استعمار غرب در آغازین دهه‌های سدۀ یازدهم/ هفدهم واکنشی ستیزه‌گرانه نشان داد (عبدالهادی حائری: جستارهای نوین ادبی، ش۷۶ و ۷۷‏/۲۷۸‏) ║ ۱۳۷۹ش. روشنفکرانی که رسالت روشنفکری را در تعهدات ستیزه‌گرانۀ وی ارزیابی می‌کردند، نمی‌توانستند خوش‌نشینی جمالزاده را در ژنو نادیده بینگارند (حاتم قادری: مطالعات فرهنگ-ارتباطات، ش۳ و ۴‏/۱۱۸‏)
۲. همراه با خشونت و پرخاشگری.
۱۳۶۷ش. نفی کردن رفتار انحرافی دلیل آن نیست که واقعاً رفتار انحرافی در کودک ظاهر نشود. مثلاً با وجود این که «رفتار ستیزه‌گرانۀ الگو» مورد تأیید کودک نیست، ولی اگر «الگو» به‌وسیلۀ رفتار ستیزه‌گرانه موفق شود _مثلاً رسیدن به مقام بالاتر_ نتیجتاً رفتار ستیزه‌گرانه در نظر کودک باارزش جلوه می‌کند (جمشید افشنگ: روان‌شناسی و علوم تربیتی، ش۴۰‏/۶۹‏) ║ ۱۳۹۰ش. افسردگی مادران بیشتر با رفتارهای ستیزه‌گرانه یا خصمانه با فرزند همراه است. این نوع رفتارها باعث می‌شود که مادر مهارت‌های والدینی ضعیف‌تری داشته باشد و در رفع اختلاف‌ها و سازش با فرزند نوجوان خود _که در بحران نوجوانی به سر می‌برد_ در سطح پایین‌تری قرار گیرد (خانجانی-هداوندخانی: روان‌شناسی تحولی روان‌شناسان ایرانی، ش۲۸‏/۳۲۸‏)
۳. (در توصیف رفتار کسی) با سرسختی و سماجت و بدون نشان دادن سستی.
۱۳۶۸ش. هنگامی‌که بازی‌کنان متفرّق شدند خودش ژاک را به مبارزۀ تن‌به‌تن دعوت کرد و با چنان سماجت ستیزه‌گرانه‌ای به بازی پرداخت که سرانجام او را چهار بر صفر شکست داد (نجفی۱، ۱‏/۴۵۰‏) ║ ۱۳۶۹ش. اگر با فریزه بنشینید، قدرت او را حس خواهید کرد؛ قدرتی که از این حقیت ساده ناشی می‌شود که او ستیزه‌گرانه عقایدش را زنده نگه داشته است (حسین راغفر: کیهان فرهنگی، ش۷۵‏/۲۰‏)

معنی ستیزه‌گرانه | فرهنگ جامع زبان فارسی