وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفله‌پرست sefleparast, so-
(صفت) (درمورد کسی یا روزگار و فلک و مانند آن‌ها) که به افراد پست و فرومایه و خواسته‌های آن‌ها اهمیت دهد و آن‌ها را بزرگ و محترم دارد ؛ سفله‌دوست.
ق۷. به سیه‌کاری از خدمت تو دورم کرد / که سیه بادا روی فلک سفله‌پرست (کمال‌الدین اصفهانی، ۵۳۷) ║ ق۸. دریغ آن لب جان‌بخش و صدهزار دریغ / که وقف کرد بر اوباش یارِ سفله‌پرست (عبید، ۷۱) ║ ق۹. چه خواهم از فلک دون‌نواز سفله‌پرست / چه جویم از هنر غم‌فزای شادی‌کاه {متن: گاه} (بدر شیروانی، ۳۳۰) ║ ق۱۲. از روزگار سفله‌پرست چنین آش و نانی که به اولیای این ملعون دنی‌زاده به‌جهت مردم کربالی پرداخت تا به حال نیامده که بدمرد را روز نیکی مباد، و بالاخره سر در خیره‌سری گذارده دست از اطوار ناهنجار برنداشت (میرزا کلانتر، ۴۹)