فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتوکلاو

وضعیت: «تأییدشده»
اتوکلاو ‎otok(e)lâv‎ [املای دیگر: اتکلاو، اوتوکلاو؛ <از فرانسوی autoclave>؛ (دارای معادل مصوب فرهنگستان، ۱۳۸۰، دم‌فشار) ]
(اسم) (پزشکی، شیمی) محفظۀ فولادی درزبندی‌شده‌ای برای گرم کردن مواد و اشیا، تحت فشار بخار بسیار زیاد، که برای انجام دادن برخی واکنش‌های شیمیایی و سترون‌سازی مواد و اشیایی مانند ابزارهای جراحی به‌کار می‌رود.
ق۱۴. باید این مایع را در کورۀ مخصوص که آن را اتکلاو می‌گویند عقیم نمود یعنی حرارت داد که میکرب‌های آن خراب شود (تربیت، ۲‏/۱۴۹۶‏) ║ ۱۳۲۱ش. تیفوس داشت به سربازخانه‌های اطراف قصر سرایت می‌کرد و بالاخره ادارۀ شهربانی مجبور شد که یک دستگاه اتوکلاو برای زندان تهیه کند (علوی۱، ۱۰۰) ║ ۱۳۵۵ش. تجزیۀ بعضی از آفت‌کش‌ها در خاک‌هائی که به‌وسیلۀ اشعۀ گاما تصفیۀ میکربی یافته باشد سریع‌تر انجام می‌شود تا در خاک‌هایی که به‌وسیلۀ اتوکلاو این عمل انجام شده‌است (هوشنگ مهران: محیط‌شناسی، ش۷‏/۱۴۱‏) ║ ۱۳۷۹ش. بعد از معالجۀ هر بیمار وسایل کار ... با استفاده از مدرن‌ترین وسایل استریل کردن شامل اتوکلاو و فور و موادی چون میکروتن ... ضدعفونی می‌شوند (ناشناس: تعاون، ش۱۱۰‏/۷۵‏) ║ ۱۳۹۱ش. دو دستگاه اوتوکلاو و هیدروکلاو در بیمارستان‌ها وجود دارند که عمل بی‌خطرسازی را انجام می‌دهند (خبرگزاری مهر: اینترنت)

معنی اتوکلاو | فرهنگ جامع زبان فارسی